Kara śmierci- historia
Kara śmierci jest to ostateczna kara, polegająca na pozbawieniu życia sprawcy jakiegoś „ciężkiego” przestępstwa (np. morderstwa ze szczególnym okrucieństwem). Kara śmierci była stosowana od początków istnienia prawa, różnie w zależności od krajów, systemów prawnych oraz epok. Kara śmierci jest reż zapisana w prawach religijnych różnych wyznań. W Polsce od 1988 roku nie ma jej w systemie prawnym.
Kara śmierci miała bardzo częste i szerokie zastosowanie w średniowieczu. Stosowano ją najczęściej w sprawach o przestępstwa związane z religią, jednak stosowanie tego środka karnego nie opierało się na zasadach wyłożonych w Biblii, lecz było dostosowane do lokalnych potrzeb.
Głównym powodem stosowania kary śmierci było brak więzień. Kara śmierci była jedyną możliwością usunięcia ze społeczeństwa jednostek, które zagrażały innym. Drugim powodem była chęć przeciwdziałania i zapobiegania przestępstwom poprzez stosowanie najgorszej kary. Temu założeniu miało także służyć publiczne wykonywanie egzekucji.
Kara śmierci była wykonywana w sposób, który nie miał im zadać nadmiernego bólu wobec osób, które popełniły przestępstwa niezagrażające w znaczny sposób państwu. W przeciwnym razie kary śmierci były wykonywane w sposób, który miał dostarczyć maksimum cierpienia. Publiczny charakter egzekucji miał być przestrogą dla innych ludzi.
Z biegiem czasu lista czynów zagrożonych kara śmierci malała, co było spowodowane odkryciami geograficznymi, które pozwalały na stosowanie koloni karnych. Innym powodem była możliwość otwierania więzień. Równolegle postępował rozwój moralności, który aprobował karę śmierci jedynie w przypadku najcięższych przestępstw.